wtorek, 24 lutego 2009
wtorek, 17 lutego 2009
sobota, 14 lutego 2009
wystawa motocyklowa
wczoraj odwiedziłam wystawę motocyklową, jeszcze w zeszłym roku mieliśmy 3 takie pokazy w Polsce, obecnie ostał się jeden, organizowany przez motoRoni w warszawie.
było kilka nowości, pełno "hostess" trzepiących tyłeczkami w rytm tanecznej muzyki ( coroczny standard). widok taki z pewnością cieszył, męską część publiczności ;)
szkoda tylko, iż prócz tańczenia, te same dziewczyny miały za zadanie dosiadać motocykli "nowości"...
kurcze przychodzę na wystawę, bo chcę usiąść na tym motocyklu, dotknąć go, zobaczyć jak się na nim siedzi, czy ciężko się go stawia z podnóżka (cruisery)...
nic z tego.. panie wygięte w dziwne pozycje (widać, że nigdy nie jeździły motocyklem) są nie ustępliwe.
inny producent, już od ładnych kilku lat, wszelkie swoje nowe modele wrzuca na koło obrotowe, również o przymiarce w tym wypadku, możemy zapomnieć.
jedno jest pewne, warszawiacy lubią jednoślady, świadczą o tym tłumy, które zjawiają się co roku.
ahhh byle do sezonu ;)
było kilka nowości, pełno "hostess" trzepiących tyłeczkami w rytm tanecznej muzyki ( coroczny standard). widok taki z pewnością cieszył, męską część publiczności ;)
szkoda tylko, iż prócz tańczenia, te same dziewczyny miały za zadanie dosiadać motocykli "nowości"...
kurcze przychodzę na wystawę, bo chcę usiąść na tym motocyklu, dotknąć go, zobaczyć jak się na nim siedzi, czy ciężko się go stawia z podnóżka (cruisery)...
nic z tego.. panie wygięte w dziwne pozycje (widać, że nigdy nie jeździły motocyklem) są nie ustępliwe.
inny producent, już od ładnych kilku lat, wszelkie swoje nowe modele wrzuca na koło obrotowe, również o przymiarce w tym wypadku, możemy zapomnieć.
jedno jest pewne, warszawiacy lubią jednoślady, świadczą o tym tłumy, które zjawiają się co roku.
ahhh byle do sezonu ;)
wtorek, 10 lutego 2009
piątek, 6 lutego 2009
Yamaha Ladies Night
Dzisiał byłam na fajnym spotkaniu dla motocyklistek, organizowanym przez Yamahę.
Działo się ojjjj działo... począwszy od kursu jak podnieść motocykl, elementów samoobrony dla kobiet (czyt. jak nie stracić kluczyków od motocykla). Odwiedzili również spotkanie Krzysztof Hołowczyc, oraz Jacek Czachor, a zabawa skończyła się tańcem chippendales'ów oraz pokazem mody Yamaha.
Działo się ojjjj działo... począwszy od kursu jak podnieść motocykl, elementów samoobrony dla kobiet (czyt. jak nie stracić kluczyków od motocykla). Odwiedzili również spotkanie Krzysztof Hołowczyc, oraz Jacek Czachor, a zabawa skończyła się tańcem chippendales'ów oraz pokazem mody Yamaha.
środa, 4 lutego 2009
nowy dzień
no i nowy dzień się do mnie uśmiechnął ;)
pod koniec lutego odbędzie się oficjalne otwarcie mojej nowej strony www.weronikakwapisz.com
pozdrawiam wszystkich blogowiczów, czytających moje zapiski ;)
pod koniec lutego odbędzie się oficjalne otwarcie mojej nowej strony www.weronikakwapisz.com
pozdrawiam wszystkich blogowiczów, czytających moje zapiski ;)
wtorek, 3 lutego 2009
KARAMBA..
Coraz intensywniej zaczynam myśleć na tą wyprawą, która chodzi mi po głowie, już od prawie roku...
nie mogę spać w nocy, gdyż moje myśli krążą tylko wokół niej. Kurcze a przecież mam sesję, powinnam się wysypiać!
Lecz marzenia są silniejsze. Gdy raz o czymś zamarzysz... to marzenie wraca do Ciebie raz, drugi, trzeci... nie mogąc się od Ciebie oderwać. Gdyż Twoja podświadomość, wie, że to jest to czego potrzebujesz by móc się realizować. Ahhh KARAMBA być albo nie być oto jest pytanie...?
Jutro czeka mnie nowy dzień, nowe możliwości oraz nowe szanse na realizację marzeń oczywiście ;)
nie mogę spać w nocy, gdyż moje myśli krążą tylko wokół niej. Kurcze a przecież mam sesję, powinnam się wysypiać!
Lecz marzenia są silniejsze. Gdy raz o czymś zamarzysz... to marzenie wraca do Ciebie raz, drugi, trzeci... nie mogąc się od Ciebie oderwać. Gdyż Twoja podświadomość, wie, że to jest to czego potrzebujesz by móc się realizować. Ahhh KARAMBA być albo nie być oto jest pytanie...?
Jutro czeka mnie nowy dzień, nowe możliwości oraz nowe szanse na realizację marzeń oczywiście ;)
środa, 21 stycznia 2009
Majówka 2007
Mamy początek sezonu 2007, snujemy plany, jakie zakątki Polski odwiedzić...ktoś rzuca hasło, może Morze na majówkę.. wszyscy jednogłośnie odpowiadają, super!! Trochę słoneczka, pomoczyć się w wodzie to jest to :) Organizator wynalazł świetny ośrodek pod Gdańskiem idealna baza, nad małym jeziorkiem, domki z kominkami (ale przecież nie będziemy ich używać, w maju!?!).
Jak się okazało bardzo się myliliśmy, północ Polski przywitała nas chłodnym, porywistym wiatrem. Nie wróżyło to niczego dobrego, ale nie psuło to naszych nastrojów.
Bo twardym trzeba być!

Po jednym dniu pobytu nad morzem, nasze marzenia o pięknej majówce prysły, termometry rano pokazywał
-1C. A z nieba zaczął sypać lekki śnieżek.
Jak się okazało w taką temperaturę kostiumy kompielowe, również można wykorzystać, jako ogrzewacze na kolana!!
W supermarketach damska część grupy poszukiwała grubych rajstop, lecz odpowiedź w sklepach była jedna: "W maju!!!?!!!". Pod skóry zakładaliśmy piżamy, panowie marzyli o ciepłych kalesonach, normalnie tak znienawidzonych.
Świetnym wynalazkiem okazały się rękawiczki gumowe, 2 rozmiary większe idealnie pasowały na letnie rękawiczki motocyklowe ;)

W skórach na plaży przypominaliśmy bardziej morsy, niż plażowiczów...
czwartek, 15 stycznia 2009
w 2005 roku wraz z klubem wybrałam się w Bieszczady, które są magiczne.
lecz nie o nich chcę w tym momencie pisać... ale o naszym powrocie do Warszawy. Były to czasy mojego plecaczkowania (jeździłam z Tatą), jeden z kolegów chciał się podzielić z nami swoim odkryciem, gdzieś pod Rzeszowem, odnalazł jedną z najstarszych cerkwi w Polsce.

Mając nadzieję, że w przeciągu godziny, deszcz ustanie, zatrzymaliśmy się w przydrożnym barze... minęła godzina, dwie... i deszczu nie było końca.. robiło się coraz później, a do domu daleko.. wszyscy postanowiliśmy uzbroić się w kombinezonu przeciw deszczowe (taki wynalazek dla motocyklisty), ci co nie mieli ich, stworzyli je sobie... z czarnych toreb na śmieci oraz taśmy izolacyjnej. Tak odziani mieliśmy pokonać ponad 450km (chodź mieliśmy cichą nadzieję, że za niedalekim rogiem deszcz ustanie).
lecz nie o nich chcę w tym momencie pisać... ale o naszym powrocie do Warszawy. Były to czasy mojego plecaczkowania (jeździłam z Tatą), jeden z kolegów chciał się podzielić z nami swoim odkryciem, gdzieś pod Rzeszowem, odnalazł jedną z najstarszych cerkwi w Polsce.
Dojechać do niej nie było łatwo...
Ale widok jaki zastaliśmy przeszedł nasze najśmielsze oczekiwania...
Lecz jak się okazało nasza przygoda dopiero miała się zacząć... próbując się wydostać, z tego urokliwego miejsca, trafiliśmy na przeprawę rzeczną, niestety nie wszyscy się zmieścili na prom, a goniły nas czarne chmury (zdawaliśmy sobie sprawę, że od deszczu dzielą nas minuty).. to co się działo później, to był kataklizm dla motocyklisty..
Mając nadzieję, że w przeciągu godziny, deszcz ustanie, zatrzymaliśmy się w przydrożnym barze... minęła godzina, dwie... i deszczu nie było końca.. robiło się coraz później, a do domu daleko.. wszyscy postanowiliśmy uzbroić się w kombinezonu przeciw deszczowe (taki wynalazek dla motocyklisty), ci co nie mieli ich, stworzyli je sobie... z czarnych toreb na śmieci oraz taśmy izolacyjnej. Tak odziani mieliśmy pokonać ponad 450km (chodź mieliśmy cichą nadzieję, że za niedalekim rogiem deszcz ustanie). Mijając kolejne miejscowości deszcz przybierał na sile, w pewnym momencie zaczął padać grad, a na niebie pojawiły się pierwsze pioruny, lecz my jak zaczarowani jechaliśmy dalej, chyba każdy bał się zatrzymać by nie zostać samemu w tym koszmarze, po kilkunastu minutach marzyliśmy o tym deszczyku (który tak przeklinaliśmy jeszcze jakiś czas temu) teraz mieliśmy do czynienia z pompa, widoczność była max. na 10m, to było jakieś wariactwo (dzisiaj sami się dziwimy, dlaczego nikt nie stanął i się nie zatrzymał, by przeczekać to szaleństwo?!). Deszcz jakby ustawał... lecz ja poczułam coś dziwnego... po prostu chyba się zsiusiałam, wstyd mi było, więc nic Tacie nie mówiłam (nastolatka i się zlała...), ale na stacji benzynowej nie wytrzymałam i co słyszę: "ty też masz mokro, matko myślałem, że to mój pęcherz i się nie odzywałem". Kombinezony nie zdały egzaminu (baaa jaki producent myśli o jeździe w takich deszczach!!).
Na jednym z postojów wymienialiśmy się suchymi rzeczami, mieliśmy wszystko przemoczone, także większość rzeczy w sakwach... temperatura spadała, było nam cholernie zimno...
pierwsze promienie słońca, powitały nas tuż przed Białobrzegami... tego dnia nigdy nie zapomnimy, zjednoczył o nas na dobre...
czwartek, 8 stycznia 2009
okres: po wojnie
miejsce: okolice Bemowa (Warszawa)
Słoneczny dzień, młoda kobieta prowadzi motocykl Victorię 250 ccm, z tyłu jako pasażer siedzi mężczyzna. Kobieta ta jak na tamte czasy, wygląda dosyć frywolnie - jedzie w spódnicy.
Mija kolejne ulice, na jednej z nich natrafia na kilku żołnierzy. Ci z niedowierzaniem spoglądają, po czym zaczynają klaskać, podgwizdywać. Dziewczyna rumieni się i denerwuje. Motocykl zaczyna jej się chwiać to na lewo to na prawo, czuje, że go nie utrzyma, plecaczek (jej mąż) zeskakuje niczym zając z tylnego siodełka. A ona na oczach żołnierzy zalicza pierwszą wywrotkę w życiu i to do tego w spódnicy...
bohaterowie: moja babcia i mój dziadek
miejsce: okolice Bemowa (Warszawa)
Słoneczny dzień, młoda kobieta prowadzi motocykl Victorię 250 ccm, z tyłu jako pasażer siedzi mężczyzna. Kobieta ta jak na tamte czasy, wygląda dosyć frywolnie - jedzie w spódnicy.
Mija kolejne ulice, na jednej z nich natrafia na kilku żołnierzy. Ci z niedowierzaniem spoglądają, po czym zaczynają klaskać, podgwizdywać. Dziewczyna rumieni się i denerwuje. Motocykl zaczyna jej się chwiać to na lewo to na prawo, czuje, że go nie utrzyma, plecaczek (jej mąż) zeskakuje niczym zając z tylnego siodełka. A ona na oczach żołnierzy zalicza pierwszą wywrotkę w życiu i to do tego w spódnicy...
bohaterowie: moja babcia i mój dziadek
poniedziałek, 5 stycznia 2009
Subskrybuj:
Posty (Atom)




